กันต์ปินัทธ์'s profileKaNpI's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
There are no categories in use.
|
KaNpI's space**LoVe My MoM** ***เกลียด ..... ที่สุด*** รู้สึกเกลียดมันขึ้นมาแบบขึ้นสมอง อันที่จริงก็เกลียดมันมาตั้งนานแล้ว แต่ต้องเสแสร้งเกล้งทำเป็นแสนดีกับมัน เพื่อจะได้รับรู้อะไรหลายๆอย่าง จากมัน- - ถึงวันนนี้ไม่ต้องตีหน้าเศร้าใส่มันอีกแล้ว เร่งเครืองเดินหน้าเตรียมพุ่งชนมันเต็มเครื่อง คนนิสัยเลวๆประเภทนั้น คิดว่าตัวเองดีกว่าคนอื่น ทั้งที่ความจริงแล้ว โครตเง่ามันไม่มีสกุลอะไรเลย ต่ำ!! อันที่จริงคนที่เริ่มเรื่องทั้งหมดไม่ใช่มันหรอก แต่ด้วยความที่เกลียดมันไง มันเลยต้องรับสภาพ.....ด้วยความที่ไอคนของเรามันก็โง่เป็นควาย ไปเชื่อมารยา ของอีผู้หญิงเหี้ยๆแบบนั้น ตอแหลแม้กระทั้ง"ลมหายใจ" แรดยิ่งกว่า ควายป่า + +ทำเป็นเข้าใจโลก อีด_ก ต่อไปเราจะปองร้ายมันทุกอย่าง ไม่ปลง ไม่อโหสิ ไม่ๆๆๆๆ อีนรกแตก..
 จิงๆ ไม่อยากจะด่าใครลงในspaceหรอกนะ แต่เรื่องนี้ขอเถอะ อยากจะประกาศตัวให้รู้กันไปเลยApril 15 " สูญเสีย "ไม่คิดเลยว่า จะมีรูปคนรู้จัก "ขึ้นหน้า 1 หนังสือพิมพ์" ทุกฉบับ ทำอาชีพนี้มาก็นาน เห็นคนตายมานับ 100 รู้สึกสะเทือนใจมากที่สุดก็วันที่เจอกับตัวเอง ดาบโนช จ่าไสว เจ้าหน้าที่ตำรวจกก.สส.บก.น.1 ถูกคนร้ายยิงเสียชีวิต เมื่อวันที่ 11 เมษา 50 ที่ผ่านมา จ่าไสว หรือพี่ไสว เสียชีวิตคาที่เกิดเหตุ ส่วนดาบมาโนช หรือพี่โนช เสียชีวิตในวันที่ 13 เมษา 50 แพทย์ไม่สามารถช่วยชีวิตทั้งคู่ไว้ได้ เนื่องจากคนร้ายยิงเข้าที่ศรีษะ ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ ของ กก.สส.บก.น.1 อีกทั้งน่าเสียดายแทนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ที่ขาดตำรวจฝีมือดีถึง 2 นาย ไปพร้อมๆกัน สำหรับ "หมวดอ้น" ที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้น และ ถูกคนร้ายยิง เขาที่ช่องท้อง 2 นัด ที่แขน 1 นัด ถึงแม้ขณะนี้จะปลอดภัยแล้ว แต่ยังคงนอนรักษาตัวอยู่ห้อง ไอซียู
วันที่รู้ข่าว เพื่อนโทรมาบอกว่า "ก๊อฟทำใจดีๆนะ หมวดอ้นตายแล้ว" เวลานั้นพูดอะไรไม่ออกเลย กำลังเที่ยวสงการนต์อยู่ที่ จ.กาญจนบุรี ด้วยความที่ไม่แน่ใจ ว่าหมวดอ้นจะเสียจริงหรือเปล่า จึงโทรเช็คกับทางเจ้าหน้าที่ตำรวจที่รู้จักปรากฎว่า "ข่าวพลาด" คนที่เสียชีวิตกลายเป็น จ่าไสว ส่วนหมดอ้น อยู่โรงพยาบาลเป็นตายเท่ากัน ...เมื่อรู้ว่าหมวดอ้นรอดชีวิต จึงชวนเพื่อนร่วมงาน "พี่เทีย" ช่วยกันบนบานกับศาลที่สะพานข้ามแม้น้ำแคว ขอให้หมวดอ้นรอด สุดท้ายหมดอ้นก็รอด ณ วันนั้นยังไม่ทราบว่า ที่เกิดเหตุมีพี่โนชด้วย จึงไม่ได้บนให้
ช่าวเช้าวันต่อมาทราบว่า "หมวดอ้นปลอดภัยแล้ว" จึงไปแก้บนกัน กระทั้งวันที่ 13 เมษา กลับมากรุงเทพ ได้รับข่าวร้ายอีกครั้งว่า ดาบมาโนช หรือพี่โนชของเรา เสียชีวิต ในเหตุการณ์เดียวกัน.. เมื่อกลับถึงกรุงเทพ มุ่งตรงไปเยี่ยมหมวดอ้นที่โรงพยาบาลตำรวจ วันนั้นเองได้เห็นสภาพศพ และรูปหน้าตรงของ ทั้ง 2 คนปรากฎอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์ เข่าอ่อนบอกไม่ถูก มันรู้สึกสูญเสีย แบบไม่มีวันได้คืนมา ทั้งๆที่ก่อนจะไปเที่ยกาญจนบุรี ยังได้พูดคุยกับทั้ง 3 คนอย่างใกล้ชิด
เมื่อวันที่ 19 มกราคม 50 เป็นอีกหนึ่งความสุญเสีย ผู้กองพัฒ หรือพี่พัฒ ก้ต้องมาจบชีวิตลง ด้วยอุบัติเหตุรถคว่ำ วันนั้นคิดว่าเสียใจมากแล้ว เพราะพี่พัฒ เป็นคนดี ถึงแม้จะไม่สนิทกันมาก แต่ที่ผ่นมาก็รับรู้ได้ว่า " รักพี่พัฒ "
เหตุการณ์นี้ หากเจ้าหน้าที่ตำรวจกก.สส.บก.น.1 "ถูกโจรธรรมดา" ยิงเสียชีวิต จะไม่รู้สึกเจ็บใจและเสียใจเท่า "โจรในเครื่องแบบทหารปราปรามยาเสพติดยศ พ.ท. " และมีตัวการใหญ่เป็นถึง พล.ท. สั่งการลงมา แถมยังเป็นกระบวนการยาเสพติดข้ามชาติรายใหญ่ .....ไม่รู้ว่า พี่โนชกับพี่ไสว จะตายฟรีๆ โดยที่กฎหมายลงโทษอะไรคนผิดไม่ได้หรือเปล่า * *
http://www.manager.co.th/Crime/ViewNews.aspx?NewsID=9500000042000 (เข้าไปอ่านข่าววันเกิดเหตุได้ในนี้)
March 31 "อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง"         ช่วงนี้ดูเหมือนคนใกล้ตัวเรามีปัญหาหนักอกกันท้วนหน้า
ไม่รู้จะปลอบยังไง - -ขอเป็นเอาใจช่วยแทนดีกว่า
เพราะสถานภาพที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ ก็ใช้คำจำกัดความด้วยคำว่า
" แย่ " ไม่แพ้คนรอบข้าง
 และสำหรับพี่ชายของเรา
ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกที่ต้องเจอกับเรื่องเหนือความคาดหมาย
แต่คิดอีกที เรื่องนี้มันก็อยู่ใกล้แค่ "ปลายปากา"..
ปลายปากกาที่พี่ชาย ถ่ายทอดมันออกมาเป็นเนื้อเพลง
และทุกวันนี้โด่งดังไปทั่วประเทศ นับ 10 เพลงแล้วก็ว่าได้
 ถ้าพี่ชายมีความคิดจะจมกับเรื่องเศร้า
ก็อยากให้ย้อนมองภาพของเรา แต่ละครั้งที่มีปัญหาไปปรึกษา
"ทุกครั้ง"ที่เราโวยวายเสียน้ำ
"ทุกครั้ง" ที่เสียใจแทบบ้า กับวงจรชีวิตอันเลี่ยงไม่ได้
"ทุกครั้ง"ที่มีพี่ชายคอยตื่นมารับโทรศัพท์ดึกๆดื่นๆ
 กับ"บางครั้ง บางคน" มันคือความทรมาน "เกือบตาย"
****แต่สุดท้ายเราก็ยังอยู่****
และมั่นใจเหลือเกินว่า จะต้องมีอีก "หลายครั้ง"
ที่เราอาจกระทำเรื่องแบบนี้ซ้ำๆ
โดยมีพี่ชายคนเดิมรับฟังอยู่ข้างๆ
และ ...เราจะผ่านไปได้อย่างสวยงามเช่นเดิม
 สิ่งที่กำลังจะบอกก็คือ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น - -บทสรุปที่พี่ชาย รอฟังคำตอบอยู่
มันจะออกมาในรูปแบบไหนก็ตาม
ทุกอย่างล้วนแล้วแต่เคยเกิดขึ้นกับเรา
พี่ชายรับรู้ และบอกว่าเข้าใจมาตลอด
 ถึงวันนี้
มันอาจจะไม่ง่ายเหมือนเป็นเพียงผู้รับฟัง
แต่ถึงเวลาที่จะเรียนรู้ด้วยความเข้าใจ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...ในวันข้างหน้า
เราจะอยู่ตรงนี้ อยู่ใกล้ๆ- -
 สำหรับความรู้สึกในช่วงแรก
มันอาจบรรเทาอะไรไม่ได้เลย กับการสูญเสียครั้งนี้
แต่เมื่อเวลาผ่านไป...จะสามารถรับรู้ได้ว่า
ใครกันที่ไม่ทิ้ง ใครกันที่อยู่ด้วยกันมาตลอด
เหมือนที่พี่ชายไม่เคยทิ้งเราไง
ไม่ว่าอะไรจะเกิด
ขอให้จำไว้อย่างเดียวว่า
"เรายังมีกันและกันเสมอน่ะ"
สู้ๆ
  March 26 พรุ่งนี้ เสียใจ...กับความเป็นไปที่เกิดขึ้นตรงหน้า
เสียเวลา ...ที่ต้องมานั่งเยียวยา เพื่อรอความหวังที่ว่า เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
เสียความรู้สึก...กับทุกการกระทำ ที่มันตรงข้ามโดยสิ้นเชิงกับวันแรกที่เริ่มรัก
เสียน้ำตา...กับเรื่องซ้ำซากเดิมๆ ที่มันควรจะจบได้นานแล้ว
เสียความเป็นตัวเอง...ที่ต้องดันทุรัง "ฝืน" เพื่ออะไรก็ไม่รู้
พรุ่งนี้...ทุกอย่างอาจดีขึ้น หากแต่เราลองย้อนดูตัวเอง
พรุ่งนี้...อาจไม่ต้องรั่งใคร หากแต่เราเข้าใจว่าเรายังมีตัวเราเอง
พรุ่งนี้...อาจไม่ต้องหวนคิดถึงอดีตที่เคยดีงามของใคร หากแต่วันนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว
พรุ่งนี้...จะไม่มีน้ำตา เพราะการร้องงให้ ไม่ได้เพิ่มค่าความรักจากใคร
พรุ่งนี้...จะกลับมาเป็นตัวเอง เพราะการเป็นตัวเองคือสิ่งที่ดีที่สุด
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
|||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
