กันต์ปินัทธ์'s profileKaNpI's spacePhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
***เกลียด ..... ที่สุด***![]() รู้สึกเกลียดมันขึ้นมาแบบขึ้นสมอง อันที่จริงก็เกลียดมันมาตั้งนานแล้ว แต่ต้องเสแสร้งเกล้งทำเป็นแสนดีกับมัน เพื่อจะได้รับรู้อะไรหลายๆอย่าง จากมัน- - ถึงวันนนี้ไม่ต้องตีหน้าเศร้าใส่มันอีกแล้ว เร่งเครืองเดินหน้าเตรียมพุ่งชนมันเต็มเครื่อง คนนิสัยเลวๆประเภทนั้น คิดว่าตัวเองดีกว่าคนอื่น ทั้งที่ความจริงแล้ว โครตเง่ามันไม่มีสกุลอะไรเลย ต่ำ!! อันที่จริงคนที่เริ่มเรื่องทั้งหมดไม่ใช่มันหรอก แต่ด้วยความที่เกลียดมันไง มันเลยต้องรับสภาพ.....ด้วยความที่ไอคนของเรามันก็โง่เป็นควาย ไปเชื่อมารยา ของอีผู้หญิงเหี้ยๆแบบนั้น ตอแหลแม้กระทั้ง"ลมหายใจ" แรดยิ่งกว่า ควายป่า + +ทำเป็นเข้าใจโลก อีด_ก ต่อไปเราจะปองร้ายมันทุกอย่าง ไม่ปลง ไม่อโหสิ ไม่ๆๆๆๆ อีนรกแตก..
จิงๆ ไม่อยากจะด่าใครลงในspaceหรอกนะ แต่เรื่องนี้ขอเถอะ อยากจะประกาศตัวให้รู้กันไปเลยApril 15 " สูญเสีย "ไม่คิดเลยว่า จะมีรูปคนรู้จัก "ขึ้นหน้า 1 หนังสือพิมพ์" ทุกฉบับ ทำอาชีพนี้มาก็นาน เห็นคนตายมานับ 100 รู้สึกสะเทือนใจมากที่สุดก็วันที่เจอกับตัวเอง ดาบโนช จ่าไสว เจ้าหน้าที่ตำรวจกก.สส.บก.น.1 ถูกคนร้ายยิงเสียชีวิต เมื่อวันที่ 11 เมษา 50 ที่ผ่านมา จ่าไสว หรือพี่ไสว เสียชีวิตคาที่เกิดเหตุ ส่วนดาบมาโนช หรือพี่โนช เสียชีวิตในวันที่ 13 เมษา 50 แพทย์ไม่สามารถช่วยชีวิตทั้งคู่ไว้ได้ เนื่องจากคนร้ายยิงเข้าที่ศรีษะ ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ ของ กก.สส.บก.น.1 อีกทั้งน่าเสียดายแทนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ที่ขาดตำรวจฝีมือดีถึง 2 นาย ไปพร้อมๆกัน สำหรับ "หมวดอ้น" ที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้น และ ถูกคนร้ายยิง เขาที่ช่องท้อง 2 นัด ที่แขน 1 นัด ถึงแม้ขณะนี้จะปลอดภัยแล้ว แต่ยังคงนอนรักษาตัวอยู่ห้อง ไอซียู
วันที่รู้ข่าว เพื่อนโทรมาบอกว่า "ก๊อฟทำใจดีๆนะ หมวดอ้นตายแล้ว" เวลานั้นพูดอะไรไม่ออกเลย กำลังเที่ยวสงการนต์อยู่ที่ จ.กาญจนบุรี ด้วยความที่ไม่แน่ใจ ว่าหมวดอ้นจะเสียจริงหรือเปล่า จึงโทรเช็คกับทางเจ้าหน้าที่ตำรวจที่รู้จักปรากฎว่า "ข่าวพลาด" คนที่เสียชีวิตกลายเป็น จ่าไสว ส่วนหมดอ้น อยู่โรงพยาบาลเป็นตายเท่ากัน ...เมื่อรู้ว่าหมวดอ้นรอดชีวิต จึงชวนเพื่อนร่วมงาน "พี่เทีย" ช่วยกันบนบานกับศาลที่สะพานข้ามแม้น้ำแคว ขอให้หมวดอ้นรอด สุดท้ายหมดอ้นก็รอด ณ วันนั้นยังไม่ทราบว่า ที่เกิดเหตุมีพี่โนชด้วย จึงไม่ได้บนให้
ช่าวเช้าวันต่อมาทราบว่า "หมวดอ้นปลอดภัยแล้ว" จึงไปแก้บนกัน กระทั้งวันที่ 13 เมษา กลับมากรุงเทพ ได้รับข่าวร้ายอีกครั้งว่า ดาบมาโนช หรือพี่โนชของเรา เสียชีวิต ในเหตุการณ์เดียวกัน.. เมื่อกลับถึงกรุงเทพ มุ่งตรงไปเยี่ยมหมวดอ้นที่โรงพยาบาลตำรวจ วันนั้นเองได้เห็นสภาพศพ และรูปหน้าตรงของ ทั้ง 2 คนปรากฎอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์ เข่าอ่อนบอกไม่ถูก มันรู้สึกสูญเสีย แบบไม่มีวันได้คืนมา ทั้งๆที่ก่อนจะไปเที่ยกาญจนบุรี ยังได้พูดคุยกับทั้ง 3 คนอย่างใกล้ชิด
เมื่อวันที่ 19 มกราคม 50 เป็นอีกหนึ่งความสุญเสีย ผู้กองพัฒ หรือพี่พัฒ ก้ต้องมาจบชีวิตลง ด้วยอุบัติเหตุรถคว่ำ วันนั้นคิดว่าเสียใจมากแล้ว เพราะพี่พัฒ เป็นคนดี ถึงแม้จะไม่สนิทกันมาก แต่ที่ผ่นมาก็รับรู้ได้ว่า " รักพี่พัฒ "
เหตุการณ์นี้ หากเจ้าหน้าที่ตำรวจกก.สส.บก.น.1 "ถูกโจรธรรมดา" ยิงเสียชีวิต จะไม่รู้สึกเจ็บใจและเสียใจเท่า "โจรในเครื่องแบบทหารปราปรามยาเสพติดยศ พ.ท. " และมีตัวการใหญ่เป็นถึง พล.ท. สั่งการลงมา แถมยังเป็นกระบวนการยาเสพติดข้ามชาติรายใหญ่ .....ไม่รู้ว่า พี่โนชกับพี่ไสว จะตายฟรีๆ โดยที่กฎหมายลงโทษอะไรคนผิดไม่ได้หรือเปล่า * *
http://www.manager.co.th/Crime/ViewNews.aspx?NewsID=9500000042000 (เข้าไปอ่านข่าววันเกิดเหตุได้ในนี้)
March 31 "อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง"![]() ช่วงนี้ดูเหมือนคนใกล้ตัวเรามีปัญหาหนักอกกันท้วนหน้า
ไม่รู้จะปลอบยังไง - -ขอเป็นเอาใจช่วยแทนดีกว่า
เพราะสถานภาพที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ ก็ใช้คำจำกัดความด้วยคำว่า
" แย่ " ไม่แพ้คนรอบข้าง
และสำหรับพี่ชายของเรา
ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกที่ต้องเจอกับเรื่องเหนือความคาดหมาย
แต่คิดอีกที เรื่องนี้มันก็อยู่ใกล้แค่ "ปลายปากา"..
ปลายปากกาที่พี่ชาย ถ่ายทอดมันออกมาเป็นเนื้อเพลง
และทุกวันนี้โด่งดังไปทั่วประเทศ นับ 10 เพลงแล้วก็ว่าได้
ถ้าพี่ชายมีความคิดจะจมกับเรื่องเศร้า
ก็อยากให้ย้อนมองภาพของเรา แต่ละครั้งที่มีปัญหาไปปรึกษา
"ทุกครั้ง"ที่เราโวยวายเสียน้ำ
"ทุกครั้ง" ที่เสียใจแทบบ้า กับวงจรชีวิตอันเลี่ยงไม่ได้
"ทุกครั้ง"ที่มีพี่ชายคอยตื่นมารับโทรศัพท์ดึกๆดื่นๆ
กับ"บางครั้ง บางคน" มันคือความทรมาน "เกือบตาย"
****แต่สุดท้ายเราก็ยังอยู่****
และมั่นใจเหลือเกินว่า จะต้องมีอีก "หลายครั้ง"
ที่เราอาจกระทำเรื่องแบบนี้ซ้ำๆ
โดยมีพี่ชายคนเดิมรับฟังอยู่ข้างๆ
และ ...เราจะผ่านไปได้อย่างสวยงามเช่นเดิม
สิ่งที่กำลังจะบอกก็คือ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น - -บทสรุปที่พี่ชาย รอฟังคำตอบอยู่
มันจะออกมาในรูปแบบไหนก็ตาม
ทุกอย่างล้วนแล้วแต่เคยเกิดขึ้นกับเรา
พี่ชายรับรู้ และบอกว่าเข้าใจมาตลอด
ถึงวันนี้
มันอาจจะไม่ง่ายเหมือนเป็นเพียงผู้รับฟัง
แต่ถึงเวลาที่จะเรียนรู้ด้วยความเข้าใจ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...ในวันข้างหน้า
เราจะอยู่ตรงนี้ อยู่ใกล้ๆ- -
สำหรับความรู้สึกในช่วงแรก
มันอาจบรรเทาอะไรไม่ได้เลย กับการสูญเสียครั้งนี้
แต่เมื่อเวลาผ่านไป...จะสามารถรับรู้ได้ว่า
ใครกันที่ไม่ทิ้ง ใครกันที่อยู่ด้วยกันมาตลอด
เหมือนที่พี่ชายไม่เคยทิ้งเราไง
ไม่ว่าอะไรจะเกิด
ขอให้จำไว้อย่างเดียวว่า
"เรายังมีกันและกันเสมอน่ะ"
สู้ๆ
March 26 พรุ่งนี้![]() เสียใจ...กับความเป็นไปที่เกิดขึ้นตรงหน้า
เสียเวลา ...ที่ต้องมานั่งเยียวยา เพื่อรอความหวังที่ว่า เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
เสียความรู้สึก...กับทุกการกระทำ ที่มันตรงข้ามโดยสิ้นเชิงกับวันแรกที่เริ่มรัก
เสียน้ำตา...กับเรื่องซ้ำซากเดิมๆ ที่มันควรจะจบได้นานแล้ว
เสียความเป็นตัวเอง...ที่ต้องดันทุรัง "ฝืน" เพื่ออะไรก็ไม่รู้
พรุ่งนี้...ทุกอย่างอาจดีขึ้น หากแต่เราลองย้อนดูตัวเอง
พรุ่งนี้...อาจไม่ต้องรั่งใคร หากแต่เราเข้าใจว่าเรายังมีตัวเราเอง
พรุ่งนี้...อาจไม่ต้องหวนคิดถึงอดีตที่เคยดีงามของใคร หากแต่วันนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว
พรุ่งนี้...จะไม่มีน้ำตา เพราะการร้องงให้ ไม่ได้เพิ่มค่าความรักจากใคร
พรุ่งนี้...จะกลับมาเป็นตัวเอง เพราะการเป็นตัวเองคือสิ่งที่ดีที่สุด
March 19 เหนือการควบคุม" บางที ฉันควรบอกตัวเองว่า
ฉันไม่สามารถชี้นิ้วให้ทุกคนบนโลกมาก้มกราบฉันได้ "
เหนื่อใจกับความเป็นตัวเอง ทำไมฉันต้องพุ่งเขาหาปัญหาอยู่ตลอด ทำไมฉันไม่แก้ไขทุกอย่างด้วยสันติวิธี ทำไมฉันต้องแรงใส่กับทุกสถานการณ์ ที่ฉันคิดว่า "มันไม่ถูกใจฉัน" .... บอกตัวเองว่าคงเปลี่ยนไม่ได้แล้วหละ - - แต่เมื่อเปลี่ยนไม่ได้ก็ต้องยอมรับความเป็นจริง พร้อมที่จะมีชีวิตอยู่กับนิสัยของตัวเอง ...แต่สุดท้ายแล้ว ฉันชักจะรับความรุนแรงที่ตัวฉันเองก่อขึ้นไม่ไหว ฉันอาจจะลอง "เปลี่ยน " ตัวฉันเองบ้าง อย่างน้อย ก็เพื่อตัวฉันเอง
ว่าแต่เราจะเปลี่ยนมันได้เห๊อรรรMarch 18 10 สาเหตุที่ทำให้คู่รักเลิกกันมากที่สุด
หลายคนคงเคยตั้งคำถามว่า เอ . . . ทำไมเขาหรือเธอคนนั้นจึงเลิกลาจากเราไป บางคนอาจโทษอีกฝ่ายหลายคนก็โทษตัวเอง แต่จะมีสักกี่คนที่มองย้อนกลับไปในขณะคบกันว่าเราทำอะไรผิดไปบ้าง ลองมาดูกันเผื่อจะระลึกได้ หรืออาจเป็นประโยชน์หากคุณยังคบกันอยู่ ดูกันว่าพฤติกรรมเหล่านี้แหละที่อาจทำให้คุณเลิกลากันไป
ถ้ารู้ยังงี้แล้วก็อย่าทำตัวไม่ดี ให้ใครเขาเขามาบอกเลิกนะจ๊ะ
March 11 " เพื่อนรัก "![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() เผลอแป๊บเดียว 2 ปีแล้ว..จำได้ว่าจบปริญญาตรีเมื่อไม่นานมานี่เอง แต่เพื่อนรักของเรา 2คน ก็แซงหน้าจบปริญญาโทไปก่อนจนได้ - - แอนกับน้ำเป็นเพื่อนที่เราสนิทที่สุด ในระยะเวลา 4 ปีที่เราเรียน ป.ตรี ถึงแม้ว่าช่วง ปี 3 -ปี4 แอนกับน้ำจะจูงมือกันไปเรียนสาขาโฆษณา ส่วนเราแยกมาเรียนสาขาวารสารศาสตร์
....ก็ขอแสดงความยินดีด้วยนะ ดีใจมักๆ ที่น้ำกับแอน ตั้งใจมาจนถึงวันนี้ ระหว่างที่ทั้งคู่เรียน ป.โท ก็มีเรื่องน่าหนักใจมาเล่าให้ฟังเป็นประจำ ทั้งเรื่องเรียน และเรื่องส่วนตัว โดยเฉพาะแอน ...เรารู้!! เรื่องเรียนแอนสู้ตาย แต่เรื่อง...เฮ้ออออ- - ที่ดูเหมือนจะข้ามผ่านมันมายากเหลือเกิน สุดท้ายก็ผ่านมาได้ ถือว่าแอนจบหลักสูตร ทั้งเรื่องเรียน และเรื่องความอดทนเลยนะจ๊ะ- -![]() ![]() ![]() ส่วนน้ำ..เห็นแบบนี้เราไม่คิดว่าน้ำจะเรียนไอ้วิชาประเภท บัญชี รายรับ รายจ่าย หรือพวกการตลาดอะไรได้ เพราะมันแหวกแนวจากตอนป.ตรี โดยสิ้นเชิง เรารู้ "มันยากมาก" ถึงแม้จะต้องร้องไห้ท้อใจกับเรื่องเรียนบ่อยๆ แต่สุดท้าย น้ำก็จบจนได้ *** เราซะอีก ทำงานงกๆ เงินเก็บก็ไม่มี แถมให้เจียดเวลาไปเรียนคงไม่ไหว เพราะเหนื่อยเหลือเกิน ทีแรกตั้งใจว่าพอจบป.ตรีแล้ว จะเรียนต่อเลย แต่ไปๆมาๆ ก็เลือกที่จะทำงาน เอาเถอะ อีกไม่นานเราก็ต้องลาออกไปเรียนต่อบ้างเหมือนกัน.. เห็นแอนกับน้ำในวันรับปริญาแล้วปลื้มใจบอกไม่ถูก ดูได้จากรูปถ่ายที่อยู่ใน space เรา ยิ้มกันหน้าบานเชียว ก็อวยพรให้ทั้ง 2 คน มีงานดีๆเงินเดือนเยอะๆ สมที่ตั้งใจไว้นะจ๊ะ ...เพื่อนรัก
![]() พูดถึงเรื่องเรียนต่อ ป.โท อีกไม่นาน ก็จะมีเพื่อนรักสมัยมัธยมของเราอีก 2 คน โบ กะ นิว เรียนจบ ป.โทตามไปติดๆ ...เก่งๆกันทุ๊กคนเลยเพื่อนรักของเรา - - ที่สำคัญทั้ง4 คนถือเป็นเพื่อนที่ข้ามผ่านช่วงเวลาทั้งร้ายและดีร่วมกับเรามา ** เห็นม๊า เกิดเป็นเราโชคดีขนาดไหน รอบข้างมีแต่คนดีๆ เรียนดีๆ นิสัยดีๆ แถมฐานะยังดีอีก .. ถึงชาตินี้ใครจะทิ้งเราไป เราจะไม่เสียใจสักนิด เพราะเรายังมีเพื่อนที่ดีที่สุดอยู่เคียงข้างใกล้ๆรา "ตรงนี้"
February 27 "ไม่ใช่อย่างที่คิด"ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เธอไม่อยู่ชีวิตดูเปลี่ยนไป
ยังอ้างว้าง ยังเสียใจ เหลือเพียงแต่ความเงียบเหงา
ยังคิดถึงวันที่ผ่าน วันที่มีแต่เรา ..
แหละวันนี้มันว่างเปล่าเหงาจับใจ คิดถึงเธอรู้มั้ย ...
"คิดถึงเธอทุกทีที่อยู่คนเดียว"
ผ่านไป 5 ปี แล้วที่เราแยกจากกัน 3 ปีเต็มที่เราไม่ได้เจอกันเลย ความทรงจำระหว่างเราเจือจางไปตามกาลเวลา แต่ทุกครั้งที่ถอนหายใจยังรู้สึกได้ว่าคิดถึงเธอ วันที่ 24 ก.พ.50 คืออีกครั้งที่เราเจอกัน .. ฉันไม่คิดมาก่อนว่าฉันจะได้เจอเธออีกไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ..ถามว่าดีใจมั้ย ฉันแค่รู้สึกยิ้มได้ต่างหาก .. ฉันไม่ได้รู้สึกดีใจมากมายเหมือนที่คิดไว้ ทั้งๆที่เมื่อ 5ปีที่แล้ว ฉันเสียใจกับเรื่องระหว่างเราแทบบ้า อีกทั้งยังทำความเข้าใจกับตัวเองว่า "เธอน่าเป็นบุคคลที่ไม่อาจลืมได้"กับการใช้ชีวิตของฉันที่ผ่านมา ฉันเฝ้าคิดถึงเรื่องราวระหว่างเราแบบเลือนรางในความทรงจำ แต่ชัดเจนในความนึกคิด
..เพื่อนกลุ่มเราโทรมาหา นัดกันไปกินเลี้ยงวันเกิดเพื่อนในกลุ่ม
การสนทนาของฉันมุ่งตรงไปที่เพื่อนๆในกลุ่มคนอื่น
และนั้นคงเป็นเพราะว่า ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับเธอตั้งแต่ต้นมั่ง...ฉันได้รับรู้ว่าตอนนี้เธอมีพร้อมและดีทุกด้าน เพียงแค่นี้ก็รู้แล้วว่า "จะไม่มีสักวันที่เธอจะหวนคิดถึงฉัน" และสิ่งที่ฉันอยากจะบอกกับตัวเองอีกครั้ง คือ ...จากนี้ไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันต้องอยู่ได้แน่นอน ทุกอย่างมันอาจจะผ่านมาแบบตั้งตัวไม่ทัน แต่สุดท้ายแล้ว ฉันก็ยังอยู่ได้ (อยู่ได้ดีซะด้วย) การที่ฉันเจอเธอวันนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกว่า "ใครหน้าไหนจะเดินจากฉันไปก็เชิญ เพราะสักวันนึงฉันจะรู้สึกกับเขาคนนั้น ...ไม่ต่างไปจากเธอเช่นกัน
มีฉันไหมเวลาที่เหงาหรือว่าลืมทุกเรื่องราว
....คิดถึงฉันหรือเปล่าเมื่ออยู่คนเดียว....
February 22 ถึงเวลาแล้ว![]() ใกล้เวลาที่ฉันต้องประครองตัวเอง ไม่ให้ตกลงจากที่สูงอีกแล้ว
![]() บางครั้งฉันอยากจะยกมือสนับสนุนความคิดของใครบางคนที่บอกว่า
![]()
![]() February 14 วันแห่งความรัก "ตัวเอง"ความรักของฉันไม่เหมือนใคร และฉันไม่หวังให้ใครมาเข้าใจในรัก การเริ่มต้นที่ดีที่สุดของการเริ่มรักต้องมีรากฐานของความเห็นแก่ตัวเป็นที่ตั้ง " ฉันรักตัวเอง " รักทุกอย่างที่เป็นตัวเอง แม้ในความเป็นตัวเองของฉัน จะมีใครบางคนคอยยัดเหยียด ความน่า"สะอิดสะเอียน"ใส่มาให้ ฉันก็ไม่หวั่นไหวกับการที่จะเป็นตัวของฉันเองต่อไป
ฉันรักเส้นผมของฉัน ถึงแม้มันจะแห้งเสีย ผ่านสารเคมีมาเป็นล้านรอบ ใครจะมองว่ามันไม่มีน้ำหนัก สุขภาพไม่แข็งแรง แต่ฉันไม่เคยคิดจะเปลี่ยนทรงหรือตัดมันทิ้ง ฉันจะเปลี่ยนแปลงเส้นผมของฉันตามความพอใจ มันจะดูทุเรศในสายตาคนอื่นยังไง ฉันก็ต้องเก็บมันไว้บนหัวของฉันอยู่ดี อย่าแปลกใจถ้าฉันไม่สะเทือนสักนิดหากใคร ติว่า"มันไม่ดีเลย"
ฉันรักคิ้วทั้งสองข้างของฉันแม้มันจะบางเล็กเต็มที ตื่นเช้าขึ้นมา ต้องคว้าดินสอเขียนคิ้วมาวาดให้รูปทรงดูดี ก็อีกนั้นแหละ บางครั้งบิดบ้างเบี้ยวบ้าง แต่ฉันก็ไม่อายใคร เพราะฉันดูในสายตาของฉันเอง ใครบางคนบอกให้ฉันไปทำคิ้วถาวร เชอะ!! ฝันไปเถอะ ... ในเมื่อวันนี้ฉันไม่ได้รู้สึกรำคาญใจที่ต้องเจียดเวลาให้การแต่งคิ้วในแต่ละวัน ฉะนั้นฉันไม่จำเป็นต้องเชื่อใคร "ฉันจะใช้ดินสอเขียนคิ้วตลอดไป"..
ฉันรักดวงตาของฉัน ถึงแม้มันจะมีน้อยนิด ไม่ต่างอะไรกับคิ้ว แต่เมื่อมันอยู่คู่กันแล้ว มันกูดูน่ารักดีในสายตาฉัน ..ก็อีกนั้นแหละ ใครบางคนบอกให้ฉันไปกรีดตาซะ ..ไม่มีทางหรอก ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่โครตเง่าฉันสืบทอดต่อกันมา นับประสาอะไรกับคนรุ่นหลังอย่างฉันจะบังอาจไปเปลี่ยนแปลง มันอยู่ของมันดีๆ จะเสียเงินเจ็บตัวไปทำไม ใครจะตาโตก็ปล่อยเขาเถอะ ฉันจะเป็นของฉันแบบนี้แหละ..
บรรยายไปก็ไม่หมด ...สรุปก็คือ ไม่ว่าอะไรที่มันคือฉัน มันก็จะเป็นแบบนั้นตลอดไป แม้วันข้างหน้า ฉันอาจสูญเสียอวัยวะบางอย่างในร่างกายไป ฉันก็ไม่เสียใจ "ฉันจะอยู่กับสิ่งที่เหลืออยู่๐" ตัวฉันจะยังมีตัวฉัน ..
"คนรักของฉัน" แม้เขาจะดูบูดๆเบี้ยวไปบ้าง แต่เขาก็ยังเป็นคนรักของฉัน หลายครั้งที่เราทะเลาะกันไม่เข้าใจกัน ตราบใดที่ยังไม่ขาดจากกัน เขาก็ยังเป็นคนรักของฉันอยู่ดี ..ถ้าจะมีสักคนมาติคนรักของฉัน ถึงแม้บางอย่างมันจะเป็นเรื่องจริง ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะยินดีกับเรื่องจริงเหล่านั้น ของๆฉันๆไม่อยากให้ใครแตะ..ฉันมีสมอง ฉันมองเห็น "ความรักไม่ได้ทำให้ฉันตาบอด" ถ้าเขายังเป็นคนรักของฉัน วันนึงฉันจะบอกเขาเองว่าเขาไม่ดียังไง ..แต่ถ้าเขายืนยันจะเป็นแบบนั้น "ฉันจะว่าอะไรเขาได้หละ"
"วันแห่งความรัก" ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเห็นให้ความสำคัญกับวันๆนี้เลย เพราะยังไงซะ ฉันก็รักตัวเองมากทุกวันยู่แล้ว กระทั่งวันนี้ ฉันมีคนรัก คนรักในที่นี้หมายถึง คนที่ฉันรักและคนที่รักฉัน ไม่เคยมีใครรักใครฝ่ายเดียว ..ฉันจึงอยากจะทำอะไรเพื่อคนที่ฉันรัก และคนที่รักฉันบ้าง มันอาจไม่น่าประทับใจนัก แต่เมื่อฉันยืนยันจะทำขึ้นมาแล้ว "ฉันก็ต้องทำ "
February 05 โอกาส "ที่น่าจะพลาด"เคยคุยกับพี่ปรีชา (บรรณาธิการข่าว) ไว้ว่า อยากจะลองทำรายการที่วีดูบ้างเผื่อจะดัง
..และรู้ว่าถ้าเราตั้งใจที่จะทำมันจริงๆต้องทำได้ (แน่ๆ) พอวันนี้มาถึง
พี่ปรีชาเอาโปรดิเซอร์รายการทีวีมาพูดคุยกับเรา บอกว่าจะเอาจริงแล้วน่ะ - - -
กลัวจัง ... เราคงทำได้ แต่ทำได้ไม่ดีแน่ๆ ถ้าให้เราเปิดหน้าทางทีวีจริงๆ
พร้อมดำเนินรายการตั้งแต่ต้นจนจบ เราคงทำได้ไม่ดี
เกรงจะเป็นที่อับอายของทีมงานเนชั่น -- แต่ใจใจลึกๆแล้วอยากลองนะ
ลองทั้งๆที่รู้ความสามรถไม่ถึง เฮ้ออออ!!! จะดีเหร๊อออ... January 25 " สุขภาพแย่ๆ "เป็นอะไรกันนะเรา หายใจเข้าออกไม่ค่อยจะทั่วท้อง แถมเจ็บแว๊บๆที่กล้ามเนื้อหัวใจ " ใกล้ตายแล้วกระมัง " เดินเหินไปไหนก็สุดแสนจะเหนื่อย ขึ้นบันได 2 ชั้น ก็หอบซะเปรียบเดินขึ้นตึกใบหยก...ง่ายๆเลย แค่ยกขวดน้ำดื่มเย็นๆขึ้นดื่ม ไม่ทันถึง 1 นาที ก็เหนื่อยซะ ปลายปีนี้มีนัดจะไปขึ้นภูกระดึง แต่คง "เซโน" ตั้งแต่ยังไม่กลางปี อันที่จริงเราก็อ้วนท้วนสมบูรณ์(เกินพอ)ดี ไม่ได้ผอมแห้งแรงหด แต่ทำไมนะ...
January 17 " ไม่เท่าเดิม "กับข้อความบล็อกข้างล่างที่เธอเขียน...ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังจะสื่ออะไร
ฉันรู้แค่ว่า..บทลงท้ายกับข้อความ "รักเธอมาก" มันหมายความว่าเธอรักฉัน..
คำจำกัดความของความรัก รู้มาทั้งชีวิต ...แต่คำที่เธอเขียนนว่า เธอรักฉัน
- - - - ฉันกลับรู้สึกรับรู้มันไม่ได้ลึกซึ้ง
มันเป็นข้อควมเบาๆ ข้อความลอยๆ ก้อนหินหลังบ้านยังหนักซะกว่า..........
ไม่ได้ไม่เชื่อในคำพูด- -เพียงแค่สัมผัสไม่ได้ถึงสิ่งที่เธอกำลังบอกต่างหาก
ถึงวันนี้สิ่งที่มันดังก้องหูมาตลอดคือ" เธอแค่เคยรักฉันเท่านั้น "
ดีใจที่เธอพยายมทำให้ฉัน "เข้าใจ" ว่า "ยังรักฉันเหมือนเดิม "
แต่ฉันจะรู้สึกแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าเธอจะรักฉันเท่าเดิมจริงๆ
อาจเป็นเพราะสิ่งที่เธอทำให้ มันไม่มากเท่าวันก่อน
อาจเป็นเพราะฉันเรียกร้องจนกลายเป็นความน่ารำคาญ
ที่สำคัญ ฉันอาจเป็นเด็กไม่รู้จักโต เข้าใจโลกยาก...
ขอบคุณที่ยังอยู่ด้วยกันจนวันนี้
![]() "อย่าบอกว่ารักถ้าหากไม่รัก เธอหลอกไม่เก่งรู้มั๊ย
ใจเธอนั้นคิดยังไง แค่พูดออกมา อย่าบอกว่าเหลือถ้าหมดรักแล้ว อย่าเล่นละครดีกว่า ...มันถึงเวลาที่ต้องพูดความจริง ![]() January 16 ความรักคนสองคนรักกันมาก
ผ่านเหตุการณ์ร้ายที่สุด และดีที่สุด
มาด้วยกันหลายต่อหลายครั้ง
ทั้งคู่สัญญาว่าจะมีกันและกันตลอดไป
ถึงวันหนึ่ง ฝ่ายหนึ่งเริ่มเห็นข้อเสียของคู่ตัวเอง
ขณะที่อีกฝ่ายยืนยันว่าจะรักคงมั่นตลอด
ทั้งคู่เริ่มมีเหตุผลของตัวเอง
จนลืมเหตุการณ์ทั้งดีและร้ายที่ผ่านมาด้วยกัน
และมาถึงวันหนึ่ง ที่ทั้งสองคิดว่าต้องแยกจากกัน
เพราะสิ่งดีๆ ที่ทำด้วยกัน มันไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว
แม้ทั้งคู่จะรู้ว่า ต่างฝ่ายต่างรักกันมากแค่ไหนก็ตาม
เหตุผล ที่เรื่องนี้มีบทสรุปเช่นนี้
เพราะสิ่งดีๆ ที่ทำด้วยกันมันกลายเป็นความเคยชิน
ขณะสิ่งร้ายๆ ที่ผ่านมาด้วยกันมันเป็นแค่ความเบื่อหน่าย
และเรื่องนี้จะมีบทสรุปที่ต่างออกไป
ก็ต่อเมื่อทั้ง 2 ฝ่าย หันมาให้ความสำคัญ
กับสิ่งที่ชินชา และสิ่งเบื่อหน่ายที่เคยผ่านมาร่วมกัน
ซึ่งมันคือความผูกพันธ์
ถึงตอนนี้ อยากบอกว่า
"รักเธอมาก"
"หนึ่งครับ" December 15 ปวดฟันมักๆ![]() "ได้เวลายกชุด" ต้องรักษาฟันครั้งใหญ่ในรอบ 2 ปี โถ่ๆ - - น่าสงสารตัวเราจัง ...
รู้แบบนี้ไม่น่าไปจัดฟันเลย ทำให้ปัญหาต่างๆมันตามมามากมาย
ยิ่งตอนนี้นะฟันผุ(เป็นรูเบอเร่อ) ปวดมัก-มัก ..
ไม่อยากรักษารากฟันแล้วหละทรมาน แถมแพงอีก
นี่ในปากก็มีฟันปลอมตั้ง 2 ซี่ ว่าจะตัดใจถอนออกเลยดีฟ่า- - เนอะๆ
December 13 " มือถือเครื่องเก่า -ความรักครั้งเก่า " บางทีความรักครั้งเก่าก็เหมือน "มือถือเครื่องเก่า" ถึงมันจะมีสรรพคุณดีเลิศขณะไหน เมื่อเราตัดสินใจซื้อเครื่องใหม่ ไอเครื่องเก่าที่เราเคยเห่ออยู่พักใหญ่-ใหญ่ ก็ตกอันดับไปโดยปริยาย....งงใช่มั้ย - - มันเกี่ยวกันตรงไหนหว่า? จะอธิบายให้ฟังนะ ..ตั้งแต่โตเป็นสาวมา เปลี่ยนมือถือมาแล้ว ไม่ต่ำกว่า 8 เครื่อง และทุกๆรุ่นที่ใช้ มันก็ล้วนแล้วแต่ดี๊-ดี ในช่วงนั้นๆ.. เรียกว่าดีกันตามลำดับระยะเวลา บางครั้งซื้อเครื่องใหม่มาแล้ว ก็มานั่งนึกเสียดายที่ขายเครื่องเก่าไป เพราะลูกเล่นบางอย่างมันไม่โดนใจ แต่จะทำไงได้หละ ในเมื่อขายทิ้งไป แล้ว
หรือในทางกลับกัน มือถือบางรุ่นที่เคยตกอยู่ในมือเรามาก่อน อยู่มาวันนึงเรากลับลืมไปซะสนิทเลยว่า เออ...ไอรุ่นนี้เราก็เคยใช่นี่หว่า !!แต่รายละเอียดลูกเล่นของมันหนะ จำไม่ได้หละว่าเป็นไงบ้าง - -ปัจจุบันเราใช้มือถือที่ไม่มีลูกเล่นอะไรเลย เรียบๆธรรมดา ที่สำคัญ...ค่าใช่จ่ายในการคุยแต่ละครั้งน้อยกว่าไอเครื่องหรูๆที่ผ่านมา เริ่มเข้าใจกันบ้างรึยังว่ามันจะไปเกี่ยวกับความรักอย่างไร ..
คนเปลี่ยนแฟนเยอะก็เหมือนคนเปลี่ยนมือถือบ่อย (สังเกตุดีๆสิคนข้างๆตัวหนะ) คนไหนที่ไม่เค๊ย..ไม่เคยเปลี่ยนมือถือเลย เขาคนนั้นจะเป็นอะไรที่รักเดียวคนเดียว ..ไม่เชื่ออะดิ แต่มันคือเรื่องจริงนะ !!!ว่าแต่คุณยังจำแฟนคนแรกได้ป่าว.. เอาแบบแรกเริ่มอะ จำกันได้มั้ย ถ้าให้กระดาษเปล่าสีขาวไป 1 แผ่นจะเขียนบรรยายได้เต็มหน้ากระดาษมั้ยว่า "คุณจำอะไรในตัวเขาได้บ้าง คนรักคนแรกมันก็น่าจดจำเหมือนมือถือเครื่องแรกในชีวิตนั้นแหละ.. เราไม่ทันตั้งตัวเมื่อมีรักครั้งแรก เราเลยไม่มีประสบการณ์ในการเลือกคนรัก ทำให้คนรักคนแรกเป็นที่น่าจดจำ แต่อาจมีอะไรดีๆในตัวน้อยกว่าคนรักคนต่อมา
มือถือเครื่องแรก แสนจะเชย (ในสมัยนี้) แต่ทันสมัย(ในสมัยนั้น) เราซื้อมือถือครั้งแรก เพราะอยากมี ไม่ได้รู้ถึงสรรพคุณอะไรเลย โทรออก-รับสาย แทบจะแค่นั้น!! แต่เราต้องเสียเงินเป็นหมื่นๆไปแลกกับมันมา ..- - เมื่อเรามีคนรักคนที่ 2 เราจะเลือกมากขึ้น มองให้ลึกกว่าเดิม เลือกแบบคบแล้วสบายใจ คนเก่าไมดีตรงไหนคนใหม่ต้องไม่มีตรงนั้น ..เห็นมั้ย !! เราเริ่มเลือกได้มากขึ้น...มือถือก็เหมือน เรารู้หนิ..เครื่องเก่ามันขาดอะไร อันไหนที่เราชอบ เราก็จัดแจงซื้อใหม่ให้มันดีกว่าเดิม
และสำหรับคนรักคนต่อๆมา อาจมีดีบ้างเลวบ้างปนๆกันไป สุดแล้วแต่เราจะเลือก บางทีรู้ทั้งรู้ว่า "คนๆนี้หน้าตาแม่งดีอย่างเดียว" อย่างอื่นไปวัดตอนสายๆยังไม่ได้ แต่ดันเลือกมาติดป้ายว่าแฟน --สุดท้ายก็ไปกันไม่ได้อีก ..เหมือนมือถือปัจจุบันหลายๆเครื่องที่สวยแต่รูป จูบโครตเหม็น!! ภายนอกหนะสวยจริงๆ(ยอมรับ) แต่ลองหยิบขึ้นมากดดูสิ มีอะไรบ้าง.. แทบไม่มีอะไรเลย มิหนำซ้ำยังแพงโครตๆ แลกด้วยเงินเดือนทั้งเดือน ...ถ้าคิดจะซื้อมือถือที่ไม่มีอะไรเลย ควรเลือกซื้อแบบถูกๆจะดีกว่า ประหยัดดี .เหมือนๆกับแฟนแหละคะ สุดท้ายแล้ว คนที่เราจะอยู่ด้วยได้นานที่สุด ก็คือคนที่เข้ากับเราได้ ไม่มากไป ไม่น้อยไป ง่ายๆ ที่สำคัญต้องอยู่ทน สวยทั้งนอก เก่งทั้งใน และเข้าใจเราเป็นที่สุด
สรุปดีกว่าค่ะ ..ว่ามือถือเครื่องเก่าจะเหมือนกับคนรักเก่าอย่างไร- - บางคนมามัวเสียดายเครื่องที่มันหายสาปสูญไปจากชีวิต ไม่ว่าจะด้วยวิธีการขาย หรือถูกขโมยไป สรรพคุณมันจะดีเลิศขนาดไหน คงน้อยคนนักที่จะเก็บเงินไปซื้อ "โทรศัพท์รุ่นเดิมที่หายไป" มาใช้ใหม่ โลกมันกว้างเทคโนโลยีมันก้าวไกล วันนึงมันต้องมีเครื่องที่ดีกว่าเครื่องที่หายไปมาวางตลาดให้คุณเลือกซื้อแน่นอน .... เหมือนคนรักคนแรก หรือคนไหนๆก็ได้ ที่เราคิดว่า"ดีมากแล้ว" หนะคะ วันนึงมันก็ต้องมีคนใหม่ๆดีๆผ่านมาในชีวิต ไม่ผิดหรอกที่คุณจะคิดถึงคนเก่า แต่อยากให้คิดถึงในเรื่องดี-ดี อย่าคิดถึงเพราะเสียดายที่ต้องแยกจากกัน ขอให้คิดถึงเพราะว่า "เขาเคยเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเรา เท่านั้นพอ"
December 12 เปลี่ยน "ไม่ได้"เรียนรู้มาทั้งชีวิต คนเราเกิดมาไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ..... ดีบ้างเลวบ้างปะปนกันไป
หากดูรวมๆแล้วมันไม่ขี้เหล่ ก็จัดว่าใช้ได้ในระดับหนึ่ง..
อยู่มาวันหนึ่งต้องเจออะไรที่มัน "ดี" แต่ "ไม่ดีพร้อม" (พิมพ์เดียวกับไม่สมบูรณ์แบบ)
กลับทำใจยอมรับมันไม่ได้เอาซะเลย...
พยายามตั้งสติดี-ดี พูดในใจกับตัวเองว่า " อย่าคิดมากซิ "
สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา มันเป็นเรื่องธรรมชาติ..ปุถุชนบนโลกต้องเจอกันทั้งนั้น
ทนก้มหน้ายอมรับทุกอย่างเถอะ "ที่เรามีอยู่ก็ถือว่าดีกว่าครึ่งแล้ว"
หากทิ้งสิ่งนี้ไปได้สิ่งใหม่มา แล้วเกิดแย่กว่า..จะไปหยิบเขาเก่าที่ทิ้งลงถังขยะไปแล้วงั้นเหรอ!!
ไม่อะ ..ไม่กล้าเสี่ยง - - แล้วสิ่งที่อยู่ตรงหน้า มันจะดีขึ้นกว่านี้ไม่ได้แล้วหรือ ?
----ทุกวันนี้ยังหาข้อสรุปให้ตัวเองไม่ได้----
เราคงเปลี่ยนทุกอย่างบนโลกไม่ได้..เหมือนๆกับที่คนบนโลกหน้าไหนก็มาเปลี่ยนเราไม่ได้
บางทีทางออกของฉันมันอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกแต่ฉันกลับมองไม่เห็น...
December 06
December 04
|
|
|